اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۴۹۶

«اگر خیلی سخت کار کنید و نتیجه بگیرید، پاداش خوبی دریافت می‌کنید، اما اگر تلاش چندانی نکنید و خروجی خاصی هم نداشته باشید، باز هم پاداش خوبی می‌گیرید!» این جمله یکی از کارکنان شرکتی پیشرو در حوزه الکترونیک است. مدیرعامل آن شرکت به ایجاد فرهنگی حمایتی و مبتنی بر روابط انسانی افتخار می‌کرد، اما مصاحبه با کارکنان از واقعیت متفاوتی پرده برداشت. بسیاری از افراد کلیدی، وظایفشان را به‌درستی انجام نمی‌دادند و نیروهای زبده و پربازده احساس می‌کردند بار کار دیگران به‌شکلی ناعادلانه بر دوش آنها افتاده است. هرچند تعهد مدیرعامل به فرهنگ حمایتی ستودنی بود، اما نحوه نمود این تعهد باعث شده بود شرکت «بیش از حد مهربان» باشد و دیگر «کارآمد» تلقی نشود.

«آماندا پوله»، مدیر منابع انسانی شرکت داروسازی آمریکایی «بریستول مایرز اسکویب» می‌گوید: «اشتیاق و علاقه افراد برونگرا در کلام و چهره آنها مشخص است.» او به یاد می‌آورد که یک بار در برنامه «ساکت ارزشمند» شرکت، کارگاهی برای سرپرستان و مدیران برگزار کرده بودند تا درونگراها را بشناسند. در آن کارگاه گفته شد: «علاقه و اشتیاق افراد درونگرا را از پرسش‌های خردمندانه و ایده‌های عمیق آنها می‌توان تشخیص داد.»

سال ۲۰۲۵ به پایان رسید. سالی که برای بسیاری از مدیران ارشد، پر از چالش‌های غیرقابل پیش‌بینی بود. شاید یکی از مهم‌ترین سال‌ها در کل مسیر شغلی. شرایطی پیش آمد که هرگز تصورش را نمی‌کردند. مدیران ناچار بودند هر روز با تحولات تطبیق پیدا کنند و دوام بیاورند. اگر عادت دارید در پایان هر سال، آن سال را مرور کنید، احتمالا روی دستاوردها یا چیزهایی که دوست داشتید جور دیگری انجام دهید تمرکز می‌کنید. در این شرایط، بد نیست این سوال‌ها را از خود بپرسید: